Grafika PRASŁOWIANIE.pl
Wybierz etap podróży:
Nakładanie na siebie etapów:
  • Kultura Ceramiki Sznurowej (od ok. 3200-1800 p.n.e.)
  • Kultura Abaszewska (od ok. 2500-1900 p.n.e.)
  • Kultura Sintaszta-Pietrowka (od ok. 2100-1800 p.n.e.)
  • Kultura Andronowska (od ok. 2000-900 p.n.e.)
  • Zespół Baktryjsko-Margiański (od ok. 2300-1700 p.n.e.)
  • Droga do Indii, czyli Prasłowianie i Ariowie


    Kulturą, która rozwijała się na terenie obecnej Polski i jednocześnie obejmowała zasięgiem największy obszar była Kultura Ceramiki Sznurowej (CWC). Najpierw objęła swoim zasięgiem tereny na zachód i północ obecnego obszaru Polski, by później sięgnąć daleko na wschód, aż po Wołgę. Migracja na wschód rozpoczęła się najprawdopodobniej w Polsce południowo-wschodniej (w dorzeczu górnej Wisły) około 2900 lat p.n.e. Rozprzestrzenianie się kultury na tak wielkie odległości z pewnością ułatwiło wykorzystanie czterokołowego wozu znanego z Bronocic (1) oraz udomowienie konia. To że droga biegła przez stepy też nie było bez znaczenia.


    Na bazie Kultury Ceramiki Sznurowej, poprzez Kulturę Abaszewską, około 2100 lat p.n.e., po wschodniej stronie gór Ural wytworzyła się nowa kultura Sintaszta-Pietrowka. Znane i rozpowszechnione po całym świecie rydwany powstały właśnie w tej kulturze (2). Jednym z miejsc, które nierozerwalnie łączy się z tą kulturą jest Arkaim (1700 p.n.e.) (3) - miasto-twierdza w kształcie swastyki/mandali uważane za starożytne obserwatorium astronomiczne (nazywane też rosyjskim Stonehenge). Kultura Sintaszta-Pietrowka stała się też kulturą od której Prasłowianie, po wschodniej stronie Uralu i Morza Kaspijskiego, rozpoznawani są już jako Ariowie.


    W kolejnych wiekach Sinaszta-Pietrowka rozprzestrzenia się dalej na wchód i południe, na obszary zachodniej Syberii i Kazachstanu. Tworzy się Kultura Andronowska, która na południe sięga aż po góry Kopet Dag, Pamir i Tien Szan oraz rzeki Jenisiej na wschodzie. W kolejnych wiekach dalej mają miejsce migracje na północny-wschód (4), w stronę Chin (5) oraz dalej na południe w kierunku Iranu i Indii (6).


    Z dalekowschodnich migracji, dziś w starożytnych grobach Wschodniej Syberii (Krasnojarsk) (4) i Zachodnich Chin (Xiaohe w Kotlinie Tarymskiej) (5), odnajdywane są tzw. Białe Mumie, groby ludzi, których badane szczątki wskazują na typowo europejski wygląd (jasna karnacja, rude czy blond włosy, niebieskie lub zielone oczy).


    Daleko na południu w dolinie rzeki Amu Daria i gór Pamir i Hindukusz tworzy się nowa cywilizacja Oksus związana z Baktryjsko-Margiańskim Zespołem Archeologicznym (BMAC). Importowano tu miedź, którą wydobywano na północy na obszarach kultury Sintaszta-Petrowka. Handel pomiędzy ludami z kultury Sintaszta-Pietrowka a miastami z regionu BMAC pozwolił na powstanie pierwszego szlaku łączącego region stepu z miastami-państwami cywilizacji Bliskiego Wschodu (Mezopotamia). Późnej szlak handlowy przyczynił do rozprzestrzeniania się rydwanów na Bliski Wschód. Najbardziej znanym miejscem należącym do tej kultury to Gonur Tepe będącym centrum Margiany (6).


    Kultura BMAC była kulturą, z której Ariowie wyruszyli w kierunku Iranu (1500 p.n.e.) oraz Indii, do których przedostali się przez góry Hindukusz (do doliny Indusu wkroczyli około 1500 p.n.e.). Dzisiaj 72% przedstawicieli indyjskich najwyższych kast braminów (północne Indie) nosi w genach ślad starożytnych Europejczyków. Naukowcy zwracają również uwagę na podobieństwo starożytnego hinduskiego Sanskrytu (pierwszego języka świata ze zorganizowaną gramatyką) do języków słowiańskich. Mimo 5000 km odległości między Polską a Indiami (braku wspólnej granicy między krajami posługującymi się sanskrytem a krajami mówiącymi po słowiańsku) - języki słowiańskie są bardziej zbliżone do Sanskrytu, niż do np. niemieckiego czy włoskiego, z którym graniczą bezpośrednio. Takie podobieństwo do języków słowiańskich stwierdzono również w przypadku starożytnego języka awestyjskiego z Iranu.


    Zarówno Hindusi w swoich Wedach jak i Irańczycy w Aweście piszą, że ich wiara przyszła z Północy, z gór i Ariów uważają za swoich przodków. Szczególnie cenne mogą być informacje na temat ich wierzeń, bo mogą one pomóc (przynajmniej do pewnego stopnia) w odtworzeniu wierzeń starożytnych Prasłowian.

    FacebookTwitterPodziel się!

    Powrót na górę strony www.praslowianie.pl